|
* در چهار، پنج سال اخير احساس ميشود سخن گفتن از امام زمان(عج) و پرداختن به موضوعات مربوط به ايشان بسيار بيش از گذشته است. اين پديده به نظر شما چه دلايل و عواملي دارد و چه پيامدهايي دارد؟ آيا از نظر شما اين نوع پرداختن كافي است يا بايد فعاليتهاي ديگري هم در اين زمينه انجام داد؟ البته مهمتر از بررسي جزيي در مورد علل پيش آمدن اين پديده، بايد يك تحليل اساسي ارايه داد: واقعيت اين است كه جوامع انساني، از جمله جامعه ما وقتي از بحرانها فارغ ميشوند، در دوران تثبيت كه ميخواهند برنامهريزي كنند، نيم نگاهي به آينده هم مياندازند. وقتي خانوادهاي مريضي روي دست دارد، به فكر نجات اوست و طبعا از برنامهريزي درازمدت غافل ميشود. در زمانه ما، آيندهنگري بيشتر است؛ همانگونه كه در دوره سازندگي به سند چشمانداز و برنامههاي پنج ساله روي ميآوريم. به هر حال جامعه بعد از به دست آوردن حداقل آرمانهاي خودش، با نگاه به آينده، به موضوع مهدويت حساستر نگاه ميكند. به ويژه كه اين موضوع، هم به ايمان ديني و سير تاريخي ما مربوط است و هم عواطف آحاد جامعه با آن گره خورده است. حتي آرمانهاي انقلابي ما هم جز با آرمان بلند مهدويت آرام نميگيرند. چون بسياري از حرفهاي جهاني و حرفهاي نهايي ما، تنها با موضوع مهدويت قابل درك است. در ادامه مطلب بخوانید.... ادامه مطلب
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 18:6  توسط سجاد سنگوری زاده
|
چکيده: در ادامه مطلب بخوانید... ادامه مطلب
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 18:1  توسط سجاد سنگوری زاده
|
چکيده: در ادامه مطلب بخوانید... ادامه مطلب
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 17:59  توسط سجاد سنگوری زاده
|
|
|